Wetenschap en spiritualiteit
Wetenschap en spiritualiteit hebben in de afgelopen duizenden jaren een mooie dans gemaakt met elkaar. Ten tijde van de Egyptenaren, de Grieken en de Romeinen was er ruime plaats voor wetenschap en werden er geweldige ontdekkingen gedaan, onder andere op het gebied van de rekenkunde en de sterrenkunde. Met de komst van het Christendom en het toenemen van de macht van de Rooms-Katholieke Kerk nam de macht van de wetenschap af en in de Donkere Middeleeuwen was wetenschap zo ongeveer verboden. Alle antwoorden stonden immers in de Bijbel en wie daar anders over dacht werd ter door veroordeeld. Met Descartes kwam gelukkig een herleving: Cogito ergo sum, ofwel, ik denk dus ik besta. De rede werd heringevoerd. Mensen mochten weer denken en er mochten ook antwoorden gezocht worden buiten de Bijbel. De wetenschap nam daarop een flinke vlucht met talrijke ontdekkingen op het gebied van de sterrenkunde, natuurkunde, wiskunde, biologie en medicijnen. Vooral de natuurkunde en de biologie zorgden er voor dat de Bijbel zwaar onder druk kwam te staan: het Genesisverhaal klopte niet. Darwin ontdekte de evolutietheorie en de natuurkunde ontdekte de Big Bang. De wetenschap ontwikkelde zich steeds verder en veroverde steeds meer terrein op de waarheden van de Bijbel en de Kerk. Hierdoor werd de rol van de Kerk werd steeds verder teruggedrukt en binnen de wetenschap werd spiritualiteit zelfs ontkend. Vanaf nu werd alles wetenschappelijk en daarmee a-spiritueel verklaard. Spiritualiteit had afgedaan.
Ervoor in de plaats was gekomen een keurige, logische en voorspellende denkwijze: de wereld is een technische systeem dat is opgebouwd uit zowel kleine bolletjes (moleculen, atomen), als uit raderwerkjes (denk aan een klokwerk) die zich bewegen volgens vaste regels (denk aan botsende biljartballen, of aan een klokwerk), waardoor vaste oorzaken ook vaste gevolgen hebben. Alles is voorspelbaar en alles is verklaarbaar. Dit beeld werd nu ook toegepast op andere gebieden, zoals de menselijke geest. Freud was de eerste die dit deed. Hersens zijn volgens hem een raderwerk en als een radertje niet goed werkt dan verwisselen we het door een goed werkend radertje. Deze therapievorm werd psycho-analyse genoemd. Freud kreeg al snel ruzie met Jung (zijn leerling) die een geheel andere koers ging varen, waarbij spiritualiteit wel een plaats kreeg.
Maar niet alleen in de psychologie werd men wakker, ook in de natuurkunde moest men het over een andere boeg gooien. Want wat bleek: electronen zijn geen biljartballen! Men deed verschillende proeven en de uitkomst was dat een electrom soms een deeltje is en soms een electromagnetisch golfje! Zelfs Einstein, die niet echt bang was voor verrassingen, was onthutst en hij verklaarde de nieuwe ontdekking als onzin. Met name de quantummechanica die daarna ontwikkeld werd (en die ons onder andere de PC heeft opgeleverd) moest fout zijn volgens Einstein. Maar de ontdekkingen gingen verder. Nu werd ontdekt dat electronen, protonen en neutronen weer opgebouwd zijn uit quarks. En wat quarks zijn weet nog niemand, alleen dat we via experimenten verschijnselen kunnen aantonen die het bestaan van quarks bewijzen. Maar wat het zijn? Bovendien bleken er deeltjes uit het niets te kunnen ontstaan en in het niets te kunnen verdwijnen. Ook bleken deeltjes op twee plaatsen tegelijk te kunnen bestaan, en deeltjes bleken met elkaar informatie te kunnen uitwisselen met oneindige snelheid, wat in strijd is met een belangrijke natuurwet die stelt dat informatie niet sneller kan reizen dan met de lichtsnelheid. En de zwaartekracht blijkt te bestaan uit de uitwisseling van deeltjes (gravitonen) zoals alle vier krachten bestaan uit uitwisseling van deeltjes (krachtvoerende deeltjes). Maar het werd echt "weird" toen er getracht werd de vier bestaande krachten (zwaartekracht, electromagnetisme en de twee kernkrachten) tot één kracht te vormen: de unified field theory. Einstein had zich erop stukgebeten, maar Witton ontdekte de oplossing, maar dan moesten er wel elf dimensies bestaan!
Al met al wordt de natuurkunde steeds mystieker. Maar ook de psychologie wordt steeds mystieker. Wie de film "What the bleep do we know" heeft gezien begrijpt dat. In deze film wordt verteld hoe een groep mediterende mensen de misdaad gedurende een nacht significant heeft verlaagd in een grote Amerikaanse stad. Ook wordt de Japanner Emoto opgevoerd die waterdruppels heeft bevroren gedurende gedachtenoverdracht: het bleek dat gedachten de aard van de waterkristallen sterk beïnvloeden. Ofwel: gedachten hebben ook kracht!! Maar ook regressie, reïncarnatie, teleparthie en dergelijke hebben momenteel zeer veel belangstelling.
De claim dat de wetenschap alles kan verklaren en dat er geen ruimte meer is voor spiritualiteit is daarom onjuist. De wetenschap is in haar claims te ver doorgeschoten en het is tijd om spiritualiteit weer terug te brengen in het dagelijks leven. Niet alles kan wetenschappelijk bewezen worden. Momenteel zien we dan ook dat wetenschappers van allerlei pluimage (natuurkundigen, psychologen, wijsgeren) ontmoetingen organiseren met niet-wetenschappers zoals kunstenaars, mediamieke mensen en kerkleiders, om de huidige problemen van alle kanten te kunnen beschouwen.
Copyright: www.de-spirituele-hulplijn.nl