Politiek en spiritualiteit
Wat heeft politiek met spiritualiteit te maken? Wanneer we denken aan Hitler, Pinochet, Stalin, etcetera, dan is inderdaad de vraag of politiek niet juist het tegenovergestelde is van spiritualiteit. Maar gelukkig hebben we ook Nelson Mandela, De Klerk, Gorbatsjov, Ghandi en anderen. Het kan dus wel. Maar waar zit het verschil?
Het eerste wat we moeten opmerken is dat politici bijna altijd veel buik-energie hebben. Het zijn mensen die zich willen manifesteren en een punt willen maken in deze wereld. Het zijn dus ofwel wereldverbeteraars (een goede reden om de politiek in te gaan), ofwel macht- en statuszoekers. Het gevaar is dus dat politici nogal dominant zijn, graag gelijk willen hebben (veel debat en disscussie) en gaan voor de winst. En daar zit op zich al een gevaar in. Het tweede is dat macht corrumpeert, en dat absolute macht absoluut corrumpeert. Dit betekent dus dat politici goed in de gaten moeten worden gehouden. Dit geldt met name omdat politici meestal allerlei dwarsverbanden hebben met het bedrijfsleven en regelgevende overheden en de schijn van machtsmisbruik moet ten allen tijde worden vermeden. Hier zie je al veel verkeerd gaan. Een ander punt is dat politici soms hun eigen trauma meenemen in de politiek. En in plaats van hun eigen trauma aan te pakken gaan ze de wereld veranderen aan de hand van hun eigen trauma. Het meest krankzinnige voorbeeld is natuurlijk Adolf Hitler, maar een voorbeeld dat dichterbij ligt, en dat gelukkig oneindig veel subtieler ligt, is Ayaan Hirsi Ali. Zij heeft haar gruwelijke verleden omgezet in politieke actie en daarbij scheert ze alle moslims over één kam. En met dat laatste gaat ze de fout in. Het probleem van buik-energie is natuurlijk dat het relatief gemakkelijk is om er mensen mee te mobiliseren, want buik-energie is vooral angst en woede. Buik-energie is niet de stem van de redelijkheid.
Dictators hebben altijd een vast repertoire: men hitst de laagopgeleide en ontevreden meute op met veel buik-energie (angst en woede), men zet de intelligentsia in de gevangenis (het verwijderen van de hoofd-energie, ofwel de rede en de redelijkheid), men verwijdert de sociale organisaties waaronder de Kerk (het verwijderen van de hart-energie) en men vermoordt de rivaliserende facties (de rivaliserende buik-energie). En dan is men waar men wezen wil: een gewetenloze buik-energie, zonder enig tegenspel. En dat was Hitler-Duitsland, maar er zijn ook vele andere voorbeelden.
Een gezonde maatschappij heeft buik-energie, hart-energie en hoofd-energie. Grappig genoeg zien we dat ook terug in het politieke spectrum. De VVD heeft een accent op buik-energie (de wetten van de economie: persoonlijke verantwoordelijkheid, marktwerking, prikkels, minder en lagere uitkeringen, bijna "survival of the fittest"), de SP en de PvdA hebben het accent op hart-energie (sociaal beleid staat voorop: opkomen voor de zwakkere, tegengaan van onverdedigbare welvaars-verschillen) en D'66 staat heeft het accent op hoofd-energie (met ingewikkelde en impopulaire concepten als "bestuurlijke vernieuwing"). De christelijke partijen zijn grappig genoeg moeilijk onder te brengen, het CDA is behoorlijk naar de VVD opgeschoven, het SGP is bijna reactionair, en alleen de ChristenUnie is een moderne Christenpartij die hart heeft. Door steeds wisselende coalities zorgt ons land er voor dat alle drie invloeden (buik, hart en hoofd) voldoende aan bod komen. De buik-energie zorgt ervoor dat we genoeg verdienen met elkaar, de hart-energie zorgt ervoor dat die welvaart binnen fatsoensnormen wordt verkregen en toekomt aan degene die er voor hebben gewerkt, en de hoofd-energie zorgt ervoor dat we de redelijkheid zoveel mogelijk in acht nemen.
En hoe zit het nu met de zielsdimensie in de politiek? De zielsdimensie is de stem van wijsheid, want wijsheid is de stem van God. Politieke besluiten zouden het element van wijsheid moeten bevatten, en dat is lastig, want politici zijn liever dogmatisch: dat "verkoopt" beter. Echter, wijsheid en dogmatismen gaan niet samen: wijsheid bloeit namelijk op de bereidheid iedere situatie als uniek te beschouwen. Wijsheid is dan ook alleen gegeven aan hen die het verschil kunnen maken tussen noodzakelijke hardvochtigheid en gevraagde compassie. Rita Verdonk is niet iemand met grote wijsheid: voor haar bestaan alleen de kleuren zwart en wit, want grijstinten bestaan niet. Dit soort dogmatisch (a-spiritueel) gedrag heeft echter grote aantrekkingskracht onder a-spirituele mensen want ze kreeg 620.000 voorkeursstemmen bij de verkiezingen.
Copyright: www.de-spirituele-hulplijn.nl