Moeten, willen, verlangen en intentie (8)

Sommige mensen moeten heel veel, van zichzelf of van een ander. Moeten is absoluut, er is geen ontsnappen aan en de gevolgen van falen zijn verschrikkelijk. Moeten wordt gevoed door woede, de woede dat de dingen niet zo zijn als ze zouden moeten zijn. Willen is iets anders. Willen is wat je motiveert, wat je mobiliseert en wat je frustreert als het niet lukt. Willen is altijd van jezelf en nooit van een ander. Verlangen is weer iets anders. Verlangen is wederom van jezelf en het verwijst naar een diep gevoel maar niet zo zeer naar een actie. Verlangen is dus meer passief, terwijl willen meer actief is en moeten nog meer actief. Intentie is de laatste. Intentie is de attitude of de bereidheid om iets te doen of te laten. Er is dus geen actie aan gekoppeld. De kracht van intentie is dat het universum het werk gaat doen als jouw intentie maar zuiver is. Intentie is als de pijl nadat die is afgeschoten: je kunt niets doen behalve het hebben van intentie, de intentie de roos te raken. Het rijtje moeten, willen, verlangen en intentie is dus een aflopend rijtje waarbij actie steeds meer overgaat in gevoel. In de Westerse wereld gebruiken we meestal moeten en willen, in de Oosterse wereld gebruiken we meestal verlangen en intentie. De Westerse wereld gaat uit van wantrouwen (wij moeten alle werk doen en alles controleren), de Oosterse wereld gaat uit van vertrouwen (het komt wel goed als onze intentie maar zuiver is). Het verschil zit ook in stress, moeten en willen is heel stressvol, verlangen en intentie niet. Burnout wordt gevoed door moeten en willen, niet door verlangen of intentie. Het verschil zit ook in liefde: verlangen en intentie zijn liefdevol en warm, moeten en willen zijn bedreigend en koud.

Opdracht 8: bekijk deze week bij alles wat je doet of de basisenergie er achter bestaat uit moeten, willen, verlangen of intentie. Wat doet ieder met je lichaam, je hart en met je geest. Wat leer je hiervan?